Andrzej Batory

Andrzej Batory urodził się w 1563 roku w Siedmiogrodzie. Był bratankiem króla Stefana Batorego. W latach 1578-1583 kształcił się w kolegium jezuickim w Pułtusku, gdzie uczył się między innymi języka polskiego. W 1583 roku został prepozytem komendatoryjnym w Miechowie, a później także opatem komendatoryjnym w Czerwińsku. Studiował w Rzymie i odbywał misje królewskie do papieży.

W 1584 roku otrzymał nominację na biskupa koadiutora warmińskiego oraz godność kardynała. Po śmierci Marcina Kromera w 1589 roku objął diecezję warmińską, którą zarządzał jako osoba świecka. Wspierał zakony, przeprowadził synod diecezjalny i otaczał się humanistami. W 1599 roku jego stryjeczny brat Zygmunt Batory przekazał mu władzę w Siedmiogrodzie. Andrzej Batory został pokonany w bitwie pod Sybinem przez Michała Walecznego, a podczas ucieczki do Mołdawii zamordowany przez chłopów seklerskich. Zmarł w 1599 roku w okolicach Sândominic.

Na podstawie artykułu „Andrzej Batory” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.