Stefan Essmanowski

Stefan Tadeusz Essmanowski (1898-1942) był polskim poetą, publicystą, krytykiem literackim i tłumaczem. Urodził się w Miechowie. Studiował romanistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1922 roku uzyskał doktorat za rozprawę o polskich sielankopisarzach. Pracował jako nauczyciel gimnazjalny, a w 1920 roku kierował Teatrem Plebiscytowym na Spiszu. W latach 1928-1929 współredagował poznańskie czasopismo „Tęcza” i wykładał w Wielkopolskiej Szkole Muzycznej.

Od 1930 roku mieszkał w Warszawie i wykładał na wydziale sztuki reżyserskiej Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej. Publikował teksty o literaturze hiszpańskiej i włoskiej oraz artykuły o teatrze i historii czasopisma „Czartak”. W 1923 roku wydał tom poezji pod pseudonimem Stefan Jazgota. Przekładał między innymi utwory Charlesa Dickensa, Roberta Gravesa, Wiktora Hugo i Lopego de Vegi.

Podczas okupacji niemieckiej uczył na tajnych kompletach i był członkiem Komendy Obrońców Polski. Aresztowany przez Gestapo w kwietniu 1941 roku, został osadzony na Pawiaku. Rozstrzelano go 2 marca 1942 roku w pobliżu Karnego Obozu Pracy Treblinka I. Symboliczny grób znajduje się w Palmirach.

Na podstawie artykułu „Stefan Essmanowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.